August 20, 2016

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಂದಿರ

ಪ್ರೀತಿಯ ತುತ್ತನಿಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ನಿಶಾನೆ
ಆ ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ತೋರಿತ್ತು
ನನ್ನ ಅಚ್ಚರಿಯ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನೀನೇ
ಆ ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ

ನನಗೋ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಚಂದಿರ
ನಿನಗೋ ಅಮ್ಮನ ತುತ್ತಿಗೆ ಬಾಯೊಡೆದು
ಅಚ್ಚರಿಯ ಕಂಗಳಿಂದ ನೋಡುವ
ಸಾವಿರಾರು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು

ಹರೆಯ ಕಾಡುವಾಗ ನೀನಾಗಿದ್ದೆ
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮ
ನಿನ್ನೊಡನೆ ಆ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ
ನನ್ನ ಒಂಟಿತನವ ನೀಗಿಸಿತ್ತು

ವಿಜ್ಞಾನ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಾಗಿತ್ತು
ಆಗಸದಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಅತಿ ಅಚ್ಚರಿಯ ವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಓದಿದ್ದೆನು
ನಾನಾಗ

ಈಗಲೂ ನೀ ಚಂದಿರ
ನಾ ಭೂಮಿಯ ಪುಟ್ಟ ಮಗು
ಅಮ್ಮನ ಕೈತುತ್ತಿಗೆ ಬಾಯೊಡ್ಡಿರುವ ಮಗು

ಆದರೆ...
ತುತ್ತಿಡಲು ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ....
ನೋಡಲು ನೀನಿಲ್ಲ ಆಗಸದಲ್ಲಿ.....

No comments:

Post a Comment