September 15, 2010

ಪೂರ್ಣ

ನಿನ್ನ ನೋಡಲೆಂಬ ಹಂಬಲದಿ
ನಾ ಕಾದಿದ್ದೆ ಹಲವು ದಿನ
ಪ್ರತಿ ಇರುಳೂ ನಿನ್ನದೇ ಧ್ಯಾನ
ಒಂದರೆಕ್ಷಣವಾದರೂ....
ಕಾಣ ಸಿಗುವೆಯೇನೋ ಎಂಬ
ಆಶಾಭಾವ

ಒಂದು ಪಾಕ್ಷಿಕದ
ವಿರಹದುರಿಯಿಂದ ಬೆಂದು
ಬಳಲಿ ಹೋದೆನು ಇನಿಯಾ
ನೀ ಬರುವ ಆ
ಅಮೃತ ಘಳಿಗೆಗೆ
ಜಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಾದೆ
ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಣ್ಣಾಗಿ ನಿಂದರೆ,
ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಡಿಸಿದೆ
ಕೊನೆಗೂ ನೋಡುವ ಕಾಲ ಕೊಡಿಬಂದಾಗ
ಅಯ್ಯೋ.....
ಚಂದಿರಾ,
       ನಿನ್ನನ್ನು ಮೋಡ ನುಂಗಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತಲ್ಲಾ

2 comments:

  1. ಚನ್ನಾಗಿದೆ ಕವನ ...ಮೊದಲಿಗೆ ಪ್ರೇಮಿಯ ವಿರಹ ಕವನದ ಹಾಗೆ ಅಂತ ಅನ್ಕೊಂಡೆ ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಚಂದಿರನ ಪಂಚ್.

    ReplyDelete
  2. ಕಾಮೆಂಟಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು....ಹಮ್.... ಹೌದು....ನಾನು ಚಂದಿರ ಪ್ರೇಮಿ!!!!! :-)

    ReplyDelete